5 mei 2025
Wonderbaar vissen vangen in de Ontmoetingskerk in Eindhoven…
Woorden worden, in het verhaal van de leerlingen die niks gevangen hebben…
Hem – Jezus -  zien maar Hem niet herkennen…
Hij IS. Hij is als NEVEL.
Amper voelbaar – tastbaar – zichtbaar.
Een kring rond het houtskoolvuur, maar ieder op zichzelf.
Als ik Hem – LIEFDE - zichtbaar maak, voelbaar, tastbaar,
als ik liefde DOE,
word ik dan zelf zichtbaar – voelbaar – tastbaar?
Wordt ik dan gezien? Voel ik mij dan gezien? Graag gezien?
Komen we zo dichter, bij elkaar? Bij Hem?
Dankjewel dames, voor de rijke visvangst van deze voormiddag!

​De Verloren Zoon: Bibliodrama met de Moravische gemeenschap in Herrnhaag, (nabij Frankfurt)
Trevor en ik hadden de kans een Bibliodrama workshop te begeleiden in het Moravische centrum in Herrnhaag rond de parabel van de Verloren Zoon. 6 deelnemers dompelden zich gedurende anderhalve dag onder in deze tijdloze vertelling over vertrek, terugkeer en verzoening.
De workshop begon vrijdagavond met een kennismaking waarbij deelnemers aan de hand van verkeersborden hun gevoelens deelden. Door het creëren van persoonlijke tijdlijnen werden al snel verbindingen gelegd tussen ieders levensverhaal en de bijbelse thema's van vertrek en thuiskomst.
Zaterdagochtend startte met lichaamswerk waarbij we letterlijk in de schoenen van de verloren zoon stapten. We doorleefden fysiek zijn reis – van het zelfverzekerde vertrek tot zijn terugkeer 'met hangende pootjes'. Een emotioneel moment was het schrijven van een afscheidsbrief. Waar zou je die achterlaten? Voor wie? Deze eenvoudige oefening raakte aan diepe gevoelens van verlaten en verlaten worden.
Na het lezen van de tekst uit Lucas 15:11-20 volgde de activiteit die me het meest bijblijft: "de exploratie van de Jongste zoon doorheen de tijd". Hierbij werden zes sleutelmomenten uit de reis van de jongste zoon op de vloer uitgelegd. Deelnemers kozen een moment en werden geïnterviewd vanuit de rol van de zoon. De verschillende interpretaties van dezelfde persoon creëerden een rijke gelaagdheid en verbonden het bijbelverhaal met onze eigen ervaringen.
In de middag verkenden we de emoties in het verhaal door beweging en dans. Op muziek gaven we uitdrukking aan gevoelens als spijt, schaamte, angst, hoop en vreugde. Bijzonder was het moment waarop sommigen 'vrees' belichaamden terwijl anderen 'hoop' uitbeeldden, en deze emoties met elkaar in gesprek gingen.
Na het lezen van het tweede deel van het verhaal (Lucas 15:21-31) werkten we in kleine groepen aan moderne interpretaties van thuiskomst – een verrassend actueel thema in onze gefragmenteerde samenleving.
Zondag mondde onze workshop uit in een dienst met de Moravische gemeenschap, waar we elementen uit de workshop deelden in plaats van een traditionele preek – een mooie illustratie van hoe Bibliodrama Bijbelteksten tot leven kan brengen voor een bredere gemeenschap.
Deze workshop leerde me hoe krachtig het is om een bekend verhaal niet alleen te bestuderen, maar te belichamen en doorleven. Door verschillende methoden – van beweging tot schrijven, van rollenspel tot dans – ontdekten we nieuwe dimensies in deze eeuwenoude parabel en in onze eigen verhalen van vertrek en thuiskomst.

In april deed ik, Els,  een kort Bibliodrama met de Bachelor studenten theologie. We werkten met het Zondagsevangelie van de overspelige vrouw. 
Na een introductie wat Bibliodrama was en basisregels om veligheid te creëren, volgde een korte opwarming waarbij geëxperimenteerd werd met verschillende houdingen: van toeschouwer te zijn, iemand te beschuldingen, beschuldigd te worden en om mededogen te tonen. 
Daarna volgde een groot spel waarin de uitdrukkelijke rollen van Jezus, de overspelige vrouw en de farizeeërs bezet, weren, maar ook andere onbeschreven rollen werden ingevuld: toevallige voorbijgangers, op sensatiebeluste toeschouwers, volgelingen van Jezus, familie en vrienden van de vrouw en de vrouw van de man die ook overspel had gepleegd. Veel voeding voor interactie dus, waarbij sommigen gefocust waren op de wet en anderen op de menselijkheid. Jezus schreef in het zand en zei: ''Laat degene die zonder zonde is, het eerste een steen op haar werpen''.
We sloten af met een woord dat ons bijblijft op een steen te schrijven en wisselden uit op de ervaring.
Voor de meeste studenten was het een eerste kennismaking: iedereen deed mee, sommigen vonden het fijn dat er ruimte en vrijheid was om een kleine of grote rol op te nemen en over hat algemeen waren we het eens dat Bibliodrama een bijbelverhaal tot leven brengt en verdieping bevordert.

Graag nodigen we je uit voor een lentefrisse en hoopvolle Bibliodrama belevingsdag in de Bron in Harelbeke. Je vindt alle informatie op deze pagina of via deze pdf. 
Inschrijven kan langs deze link. 
Stuur dit bericht gerust overal rond. 

Op een ochtend in februari mochten we in samenwerkinge met een Duits-Turkse collega een online bibliodrama workshop begeleiden. Opeens worden dan een 10-tal huiizen op verschillende plekken in Europa het speelveld voor een ontmoeting tussen Abel en Kaïn, Qabil en Habil. Als vanzelf worden draden van vrede gesponnen tussen al die plekken en ontdekken de deelnemers hoe de oude verhalen actueler en herkenbaarder zijn dan ooit. 
Kijk maar even naar deze PP. 

In het sfeervolle zaaltje in Arendonk was het fijn werken met het verhaal van Jezus die naar de tempel werd gebracht, het verhaal van Lichtmis. Het was aangenaam vertoeven in een groep die voor het eerst samenkwam, maar later uit elkaar ging alsof we elkaar al heel lang kenden. 
Het was heerlijk nieuwe betekenissen te ontdekken in het oude verhaal. 
Enkele reacties: 
- Ik heb intens genoten. Wet en zegen, wat een krachtige combinatie. Zonder zegen geen verbinding, zonder wet geen veiligheid. Ik dwaal nog wat door mijn gedachten. 
- Voor mij was het de eerste keer en wat onwennig. Maar verrassend hoe ik me verbonden voelde en me langzaam voelde vrij komen. Heel boeiend. 
- Het was meer dan de moeite om de oversteek van Zeeland te maken. Bibliodrama opent telkens weer oude betekenissen ook in mijn leven en tegelijk geeft het nieuwe energie en hoop. 
- Ik mocht het rebelse in mij weer ontdekken. Eerst niet gezien worden "als Kind" en dan ontdekken dat ik er in de "tempel" als vrouw nog steeds niet echt toe doe en op de X'te plaats kom. 
- Laat ons elkaar maar zegenen met licht... 
​Dank aan Tineke en Els voor de prachtige begeleiding.
Volgende afspraak Harelbeke De Bron zaterdag 26 april. Voor info: mail naar Contact​

Nieuwe plannen in Arendonk. Warme uitnodiging om deel te nemen. 
​Inschrijven via deze link. 

Aan onze Advanced course pagina werden enkele langere artikels gekoppeld . Voor wie interesse heeft, ga gerust een kijkje nemen. 

De derde dag was de dag van oogsten en terugblikken. Wat hebben de bibliodrama workshops gebracht aan leeroogst? Welke vruchten, welke geschenken neem je mee? Welke vragen blijven hangen. We deelden het ook in ons team en hier zijn alvast enkele ervan.
Het belang van duidelijke afspraken voor een workshop en met je collega begeleider om verwarring en onduidelijkheid te voorkomen en om een veilige werk- en speelomgeving te garanderen. 
Interfaith bibliodrama is geen eenduidig begrip en zal altijd enige uitleg veronderstellen. Vast staat dat diversiteit in beleving en geloof een essentieel onderdeel uitmaakt van elke groep. De attitudes voor een goede gang van zaken worden des te belangrijker naargelang de diversiteit van de groep. Maar wat zeker ook aandacht vraagt is dat de aandacht die we opbrengen voor bijvoorbeeld de gebedstijden van moslims ook mag gelden voor christenen die willen deelnemen aan een viering of gebed. 
Het respecteren van de symboolwaarde van bepaalde voorwerpen vraagt om uitleg en afspraken. Voor sommigen was de Tree of Life gewoon een decorstuk, terwijl het voor anderen een heilige ruimte was. 
De vraag of het kan om je in te leven in de rol van iemand van een andere levensbeschouwing blijft ook hangen? Je even proberen voor te stellen hoe die kijkt naar het leven en de wereld kan maar wanneer je ook wat weet over die godsdienst. 
Wat blijft wel : de uitdaging om elkaar telkens opnieuw te ontmoeten met een wederzijdse open nieuwsgierigheid en leergierigheid. Dat alleen al is een attitude die we wereld zo nodig heeft om het wederzijds begrip en het samenleven te laten groeien. 
Een ervaring als deze vraagt om meer. 
​We hadden alvast te veel plannen en de tijd vloog. Misschien kan er een vervolg zijn, ergens , ooit.. 

Tussen de 20 aanwezigen op de Interfaith module van de European Bibliodrama Advanced Course waren we maar liefst met 4 Leerkes in verschillende betrokkenheid: 2 cursisten, 1 docent en 1 in jobshadow. Dankzij ons Erasmusbudget kunnen we ons blijven bijscholen. 
We ontdekken zo niet alleen nieuwe dingen, maar worden herinnerd aan aspecten van ons begeleiden die een opfrisbeurt nodig hebben. Want zo gaat dat: al doende leert men. Maar al doende verlies je soms door routine bepaalde belangrijke elementen uit het oog: de  afspraken rond de bibliodrama spelregels, het fine tunen van het programma met je collega, de aandacht voor mogelijke weerstanden, het belang aan uitwisseling eventueel in kleine groepen... 
Het werd dus een cursus die ons team nieuwe input gaf. Wanneer je met meer energie vertrekt dan dat je aankomt, betekent dit toch wel wat. 
En we leerden alweer over onze Europese partners en bij uitbreiding over Zuid-Afrika en de VS door het internationale deelnemersveld. Wat een geschenk. 
We verbleven in een cistersiënserklooster in Kismaros in de buurt van Budapest. Het klooster ligt in een mooie tuin en zo was het de ideale plek om ook in de buitenlucht te werken met ons thema rond "bomen".  Er zijn bijzondere bomen in vrijwel alle levensbeschouwingen die op één of andere manier ons wijsheid bieden over het leven en de wereld. Zij werden onze gidsen in dit interfaith avontuur.