Goede Week viering in de gevangenis

Om allerlei redenen hebben we in de gevangenis van Hoogstraten de erediensten van de Goede Week geconcentreerd in één viering. Het was dan wel op Goede Vrijdag, maar op dat uurtje samen in de kapel doorleefden we heel het passieverhaal van Palmzondag tot de vreugde van Pasen. 
Een groot kruis lag midden in de kring versierd met gezegende palmtakjes. Twee stokjes, een touwtje, een kaarsje en een zangbundel  lag onder iedere stoel...
G speelde op het orgel terwijl onze gasten binnenkwamen... De rust werd even opgeschrikt toe K en C met luide stem de slechthorende M de nodige richtlijnen gaven. Een verwonderde glimlach op de gezichten van de mannen... 
We vertelden het lijdensverhaal van Jezus, zongen bekende liedjes tussendoor. De takjes waren uitroepteken bij Palmzondag en gelijkheidsteken bij Witte Donderdag, Want dan laat Jezus zien dat we allemaal gelijk zijn en samen voor elkaar te zorgen hebben. Je laat niet gelijk wie aan je voeten komen, zo zegt K. Dat vraagt om vertrouwen, je toe vertrouwen... dus Jezus is dan wel dienstbaar, maar het werkt alleen als wij het toelaten dat iemand zo voor ons zorgt... We deelden het brood zoals Hij het toen deed en beseffen opeens nog eens heel duidelijk hoe elk van ons op dat moment gevraagd wordt om handen en voeten van Jezus te zijn, Zijn Lichaam in ons... 
Bij het verhaal van Goede Vrijdag overmant ons de stilte . Onze takjes worden een min- teken, een zware dwarsbalk, en we verbinden ons met het lijden van Jezus, ons eigen verdriet en de pijn overal door van onze takjes een kruisje te maken, gesjord met een touwtje. We helpen elkaar ... Zo mooi, die grote handen die elkaars kruis vasthouden om de knopen te leggen... 
Stilte overmant ons en we zingen daarna " Ik blijf hopen..." bij Stille Zaterdag  .
Wat klinkt het luid telkens " ... eindelijk vrij". 
Bij Pasen verandert het kleed van de voorganger van paars naar wit. De paaskaars staat aan het hoofdeinde van het grote kruis nu bedekt met een wit kleed, het wijwatervat aan het voeteinde. Tussen water en vuur worden alle kruisjes een maalteken... Laat ons vreugde vermenigvuldigen en terugkeren naar de plek waar we leven, naar ons Galilea. 
Het is niet moeilijk zegt M om te geloven dat Jezus is verrezen. Inderdaad, beaamt F, want Jezus leeft in ons. Wij zijn Zijn lichaam, Zijn handen en voeten... 
We vieren Zijn verrijzenis in ons en ik strooi bloemblaadjes over alle aanwezigen.  Zo vereerd en opgeladen , voelen de mensen zich. 
Wanneer ik de kring rondgegaan ben, staat C met haar handen vol bloemblaadjes plots voor me en gooit die over mij... Zalig. 
Jezus is verrezen en verrijst telkens opnieuw. Ik voel het alvast helemaal...
Wanneer na de viering de chocoladen eitjes verdeeld worden, barst zowaar een feestje los. Er wordt uitbundig gezongen, gedanst, gefeest... 
En buiten gaat het verminigvuldigen door:  de eitjes worden verder verdeeld onder de mensen die niet in de viering waren. Alleluia, Alleluia. 
​Echt Pasen!!!